بآ این همه بدی هنوزمــــ دوستت دآرم...

+ ادامهـ چیزیهـ کهـ فقطــ خودشــ میدونهـ

بآزم یهـ ــجمعهـ ی کسل کنندهـ

کآشـ رضآ الآن اینجآ بود بهش زنگــ میزد، بآهآش حرفــ میزد، منم ـصدآشو میشنیدمـ

نیستش

نمیدونم کجآست؟؟؟؟ چه میکنه؟؟؟؟

ولــی میدونم که ندآرمش........

ـچقد دلمـ میخوآد تکـ تکـ ثآنیهـ هآیی رو کهـ بآ تو بودمو اینجآ بنویسمـ کهـ هیچـ وقتـ از یآدمـ نرنــ...

ولی ـحیفـ کهـ نمیتونمــ......

===========================

+البتهـ شآیدمـ یهـ روز نوشتمـ

وای باورم نمیشه این وبلاگ بعد از گذشت 6 سال مونده هنوز

تو این 6 سال اونقد اتفاقای خوب و بد دیگه ای افتاده که حالا وقتی به اون روزا و حرفایی که اینجا زدم نگا میکنم خنده م میگیره

خدا روشکر اونقد بزرگ شدم که بفهمم عشق چیه؟ محبت چیه؟ انسانیت چیه؟ و خودم کی هستم....

انشالله روز به روز بهتر هم میشه.

پیش به سوی دنیای جدید. این وبلاگ و این نوشته ها هم تا ابد یادگاری میمونن

میدونم بنده ی گناه کارتم. میدونم شاید بنده ای بدتر از من نداشته باشی ولی همیشه هوامو داشتی بیشتر از بقیه.

جایی که میتونستی مچمو بگیری دستمو گرفتی.

حال خوب این روزامو از تو دارم.

امشب به خودم قول دادم تا این گزارشو تموم نکردم نخوابم. لامصب واسه خودش پایان نامه شده. حالا خوبه استاد یه 5 روز دیگه بهمون فرصت داد و گرنه بدبخت میشدم. هی دارم مینویسم هی دارم تایپ میکنم همه خوابیدن.

میدونی که؟

در جریانی که؟

هیشکی برام تو نمیشه....!

یه جوری نیستی که انگار از اولش نبودی

خیلی دلم میخواد بنویسم

اونقد بنویسم تا خالی بشم. حرفایی که تو ذهنم هست رو بریزم بیرون. چیزایی که عمری به کسی نگفتم، چیزایی که تو عالم واقعی گوشی برای شنیدنش وجود نداره

فقط نمیخوام کسی قضاوتم کنه